Whiskey Sour

อาร์ร์ร์ เครื่องดื่มรสเปรี้ยวกับชาวเรือ นั่นแหละถิ่นของข้า วิสกี้ซาวร์ (Whiskey Sour) มีเบื้องหลังเรื่องมาจากโรคลักปิดลักเปิดแบบเดียวกับโมฮิโต เลย ย้อนไปราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18 กะลาสีชาวอังกฤษเริ่มผสมน้ำผลไม้ตระกูลส้มลงในเหล้าของตน เพื่อจะได้กล้ำกลืนวิตามินซีลงคอโดยไม่ต้องบ่น วิตามินซี โรคลักปิดลักเปิด รัม วิสกี้ ทั้งหมดก็เรื่องเดียวกันนั่นแหละ แค่เปลี่ยนขวดเท่านั้น! อาร์ร์ร์!

สูตรที่ถูกบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกปรากฏในทศวรรษ 1860 ในหนังสือ The Bartender's Guide ของ เจอร์รี โทมัส (Jerry Thomas) แต่บ้างก็ว่าการเอ่ยถึงชื่อ 'วิสกี้ซาวร์' ครั้งแรกจริง ๆ นั้นมาจากหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งในรัฐวิสคอนซินเมื่อปี ค.ศ. 1870 นอกจากนี้ยังมีข้ออ้างที่ขัดแย้งกันอีกว่า อดีตสจ๊วตประจำเรือชื่อ เอลเลียต สเตาบ์ (Elliot Staub) เป็นผู้คิดค้นมันขึ้นในปี ค.ศ. 1872 ที่บาร์แห่งหนึ่งในเมืองอีกีเก (Iquique) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของเปรู สามวันเวลา สามเรื่องเล่า ประวัติศาสตร์นี่ไม่เคยง่ายเลยจริง ๆ

ไม่ว่าลำดับเหตุการณ์ที่แท้จริงจะเป็นอย่างไร เครื่องดื่มแก้วนี้ก็เรียบง่ายสุด ๆ คือวิสกี้ น้ำเลม่อน และน้ำเชื่อม ต่อมามีคนริเริ่มเทไวน์แดงปิดท้ายด้านบนเล็กน้อย จนกลายเป็นสูตรพลิกแพลงชื่อ 'นิวยอร์กซาวร์' (New York Sour) และมันก็เป็นที่รักใคร่มากเสียจนรอดพ้นยุคห้ามขายสุรามาได้ ทุกวันนี้ถึงขั้นมีวันเฉลิมฉลองเป็นของตัวเอง นั่นคือวันวิสกี้ซาวร์แห่งชาติ (National Whiskey Sour Day) ตรงกับวันที่ 25 สิงหาคม (ในสหรัฐอเมริกา) ขอชนแก้วให้โรคลักปิดลักเปิดและการเอาชีวิตรอด! อาร์ร์ร์!"